Gedicht Eenzame Stad van Diet Groothuis

Auteur
Literair Zeist

Diet Groothuis, geschreven voor het Dwarslopersfestival. Voorgedragen onlangs bij de opening van het festival in ‘De Klinker’.

Eenzame stad
We weten zóveel meer dan eerst

dat zalen, stoelen, tafels 
zonder warm geroezemoes van mensen 
geen bestaansrecht voelen 

jurken, broeken in de rekken zich 
te schamen hangen
als er niemand komt om ze te dragen

boeken, oh de boeken 
vlekkend uitgelopen proza snikken 
om hun niet gekomen kopers

bomen, beesten, vogels 
tot hun schade weten dat er veel meer 
mensen zijn dan ze ooit dachten 

mensen die zich eerder dan 
met al dat leven bezighouden 
met hun snoeppapiertjes en elkaar

wat we weten is dat een pyjamabroek 
energiek de nacht aanhangt en dat overdag 
zich liever tooit met snippers sierlijkheid

ritmes ons de dag door dragen 
als een metronoom 
omhelzen nog het meeste wordt gemist

dat het bij gebrek aan adem naast je
helpt een knuffeldier 
in bed te halen.

Zijn we dan zo eenzaam? 
Nee. Nee, niet zolang we achter ons omhulsel 
buigen,  groeten,  haast onzichtbaar lachen.

Niet zolang we ons bekommeren om ons.
Niet, nooit als er maar een glimpje
samenleven is met naastgelegen wie-dan-ook. 

De kosmos kan ook klein zijn
en ons boeien. 
We weten het.

We leven het. 
We nemen het nu mee
de wereld in, ons leven in.

We weten zoveel meer dan eerst.

Stadsdichter Diet Groothuis
Fotograaf
Mel Boas